» » برگزاری اولین جلسه کرسی تلاوت و تدبر در قرآن
12/21 1397
حجت‌الاسلام‌والمسلمین محمد ثروتی استاد تفسیر قرآن کریم در اولین جلسه تفسیر سوره حدید، با بیان اینکه قرآن کتابی آسان است، بیان کرد: اگر ترجمه آیات قرآن را برای پیرزن یا پیرمردی روستایی بخوانیم، متوجه معنای آن می شود و چیزی عجیب و غریب در ذهن آن نخواهد بود. وی با اشاره به اولین آیه سوره حدید بیان کرد: سوره با تسبیح خداوند و واژه «سَبَّح» آغاز می‌شود، سبحان همیشه مخصوص خداوند است، نه در قرآن و نه در جای دیگر تسبیح کسی حتی پیامبر(ص) گفته نشده است. این استاد تفسیر با بیان اینکه تسبیح، منزه دانستن از هر عیب و نقصی است، خاطرنشان کرد: از این جهت تسبیح تنها مختص خداست که هر چیزی غیر از او یا عیبی دارد و یا نقصی. تسبیح گفتن خدا و عمل به آیه اول این سوره یعنی دل را از یاد هر که غیر خدا شستن. وی با اشاره به تکرار واژه‌های «سَبِّح» و «یِسَبِّح» در قرآن، تاکید کرد: عالم در حال تسبیح گفتن خداوند است. 648 مرتبه اسم خداوند در قرآن بیان شده است، گاهی این اسامی در کنار هم آمده است، مانند «رحمن الرحیم»، «غفور رحیم» و «عزیز حکیم». وی با اشاره به معنای «عزیز» خاطرنشان کرد: این صفت کلمه‌ای مشترک لفظی است، عزیز در فارسی به معنای دوستداشتنی است، اما در عربی معنای متفاوتی دارد و به معنی شکست‌ناپذیر یا قدرتمندی که دچار شکست نمی‌شود است. حکیم نیز به کسی گفته می‌شود که گفتار و رفتارش بر اساس مصلحت است. این استاد تفسیر یادآور شد: فردی عاقل است اما دارای قدرت نیست، یا کسی علم دارد اما حکمت ندارد اما در مورد خداوند تجمیع صفات باهم است، یعنی خداوند قدرت هر کاری را دارد اما با این حال کار بی حکمت هم انجام نمی دهد، یا قدرتمند است در عین حال مهربان هم هست.
وی با اشاره به اینکه قبل از کلمه عزیز در این آیه "ال" قرار گرفته است، توضیح داد: "ال" در اینجا یعنی تنها و فقط خداوند عزیز است. حجت‌الاسلام‌والمسلمین ثروتی با طرح این پرسش که چطور چیزی می تواند هم اول باشد هم آخر، پاسخ داد: تنها زمانی کسی می تواند هم اول باشد و هم آخر که او تک باشد، بطور مثال شخصی در مسابقه ای شرکت کند که تنها شرکت کننده آن مسابقه خودش باشد در این صورت آن شرکت کننده هم نفر اول شده و هم نفر آخر مسابقه. وی اشاره ای به آیه 130 سوره ابراهیم داشت که از منظر قرآن دیوانه کسی است که برای خدا شریک قرار دهد، بیان کرد: در عربی "رغب عن" به معنای نفرت داشتن و گریزان بودن است، اگر کسی از دین روی بگرداند دیوانه است، اما در ادبیات و از نظر ما دیوانه به کس دیگری گفته می شود، کسی که رفتاری خارج از عرف و معمول داشته باشد را دیوانه می خوانیم چرا که خودمان را مبنای عقل قرار داده ایم. این استاد تفسیر اشاره کرد: با این حال کسی در دنیا خوشبخت و دارای ارامش خواهد بود که غیر از خداوند نگاه کسی دیگر برایش مهم نباشد، وگرنه برای یک زمین خوردن ساده که شاید عده ای او را دیده باشند درگیری ذهنی پیدا می کند و نا آرام می شود. وی با اشاره به آیه 3 سوره حدید اظهار کرد: در این آیه گفته شده که خداوند هم ظاهر است و هم باطن، اینکه خدا چگونه هم ظاهر است و هم باطن در ابتدا انسان می بایست از حجاب خود بیرون بیاید تا این واقعیت را درک کند، از انجا که خداوند در همه جا هست ما انسان ها به آن توجه نداریم، اگر برای اشیاء استقلال قائل نشویم خدا خودش را نشان می دهد، همانطور که امام علی(ع) می گوید "ما رأیت شیئا الا و رأیت الله قبله و معه هیچ چیز را ندیدم، جز آن که خدا را پیش از آن و با آن مشاهده نمودم." وی با اشاره به اینکه چگونه برای اشیاء استقلال قائل نشویم به آیه 35 سوره نور "اللَّهُ نُورُ السَّمَوَتِ وَالْأَرْض خداوند نور آسمان ها و زمین است" اشاره کرد و گفت: وقتی به همدیگر نگاه می کنیم اول همدیگر را می بینیم یا نور را؟ ما به این حقیقت که اول نور را می بینیم و بعد حجم اشیا را بی توجهیم وگرنه در اصل این نور است که دیده شده و موجب دیده شدن آن جسم یا شئ شده است.
بازدیدها: 48 نظرات: 0

ارسال نظر

نام:*
ایمیل:*
متن نظر:
کد امنیتی: *
عکس خوانده نمی شود
 
انتخاب استان
پیوند های مرتبط
تبلیغات